MEHMET ÖZDEN'İN KALEMİNDEN - KİM ABİ BU CEREN ÖZCAN?

Denizli’de sosyal medyada adını sıkça duyduğumuz bir isim: Ceren Özcan.

80 binin üzerinde takipçisiyle geniş bir kitleye ulaşan Ceren, aslında planlanmış bir kariyerin değil, hayatın karşısına çıkardığı fırsatların sonucu.

Ama bu hikâye sadece sosyal medyada büyüyen bir hesabın değil…
Bu hikâye, bir berber dükkânında başlayıp binlerce ekrana ulaşan bir yolculuk.

Berber dükkânında büyüyen bir çocuk

4 Ekim 1998 doğumlu Ceren Özcan, Denizli Merkez’de dünyaya geliyor.
Babası Buldanlı, annesi Babadağlı… Tekstil kültürünün tam ortasında büyüyen bir aile.

Ancak Ceren’in hikâyesinin asıl merkezi bir tekstil atölyesi değil, bir berber dükkânı.

Çınar bölgesinde yıllarca esnaflık yapan ve çevrede “Şekerim Osman” olarak bilinen babasının dükkânı…

Ceren’in çocukluğu tam anlamıyla burada geçiyor.

Müşterilerle sohbet eden, dükkânın içinde büyüyen, esnaf kültürünü küçük yaşta içine çeken bir çocuk o.
Hatta işin ilginç tarafı şu: Sadece izleyen değil, yapan biri.

Ustura tutmayı öğreniyor.

Öyle ki küçük yaşlarda babasını ve dedesini tıraş edecek kadar işi kavrıyor.

“Seni oğluma alacağım” diyen amcalar nerede?

Berber dükkânının bir de eğlenceli tarafı var.

Ceren, o günleri anlatırken yüzünde bir tebessüm oluşuyor:

Dükkâna gelen müşteriler onu o kadar seviyor ki, sürekli aynı cümleyi kuruyorlar:

“Seni oğluma alacağım!”

Bıcır bıcır konuşan, enerjisi yüksek, herkesle iletişim kuran bir çocuk…

Ama Ceren bugün hâlâ bekâr.

Ve o günleri hatırlarken şu espriyi patlatıyor:

“O ‘seni oğluma alacağım’ diyen amcalar bir anda ortadan kayboldu!”

Kırılgan bir çocukluk, silik bir dönem

Her şey bu kadar renkli de değil aslında.

Ceren’in çocukluğunda zor bir dönem de var.

6. sınıfta geçirdiği ciddi bir hastalık nedeniyle yaklaşık 1 yıl okuldan uzak kalıyor.

O dönem onun hafızasında çok net değil ama kendi ifadesiyle bir “kopuş” noktası.

Sık hastalanan, kırılgan, çoğu zaman yatakta vakit geçirmek zorunda kalan bir çocuk…

Çalışmadan duramayan bir karakter

Okul hayatı çok parlak değil belki ama Ceren hiçbir zaman boş oturan biri olmuyor.

Esnaf bir babanın yanında büyümenin getirdiği bir refleksle çalışmayı erken öğreniyor.

Yaşı ilerledikçe çevredeki işletmelerde çalışmaya başlıyor.
Bazen bir butik, bazen bir kafe…

Kendi parasını kazanıyor, hayatın içine erken karışıyor.

Telefonla vakit öldüren bir çocuk olmuyor hiçbir zaman.

Pandemi, İstanbul ve yarım kalan bir hayal

Ceren’in hayatındaki en büyük kırılma noktalarından biri pandemi dönemi.

O dönem İstanbul’da…
Yüzme antrenörlüğü yapıyor ve kendini geliştirmek için eğitim alıyor.

Hayatını bir düzene oturtmaya çalışırken pandemi patlak veriyor.

Ve ilk kapanan yerlerden biri yüzme havuzları oluyor.

Bir anda işsiz kalıyor.

Kendi deyimiyle “kendi yağında kavrulmaya çalışırken” sistemin dışında kalıyor.

Ve Denizli’ye geri dönmek zorunda kalıyor.

İstanbul macerası henüz tamamlanmadan bitiyor.

Bir video… ve değişen hayat

Denizli’ye döndükten sonra evde durmaya alışık olmayan Ceren, tamamen boş vakti değerlendirmek için bir video çekiyor.

Bir aktardan aldığı sığır jelatiniyle yaptığı maskeyi kayda alıyor ve paylaşıyor.

Ne bir plan var, ne bir hedef…

Sadece vakit geçirmek.

Ama o video beklenmedik şekilde ilgi görüyor.

Yorumlar geliyor, takipçi artıyor, etkileşim yükseliyor.

Ceren ise sadece keyif aldığı için devam ediyor.

Hiç bilmediği bir dünyanın kapısı açılıyor

Takipçi sayısı 10 bini geçtiğinde ise hayatının yönü değişiyor.

O güne kadar sosyal medyanın ekonomik karşılığını bile bilmeyen Ceren, bir gün gelen mail ile şaşkına dönüyor.

Trendyol üzerinden gelen iş birliği teklifi…

İşte o an, yaptığı şeyin bir “işe” dönüşebileceğini fark ediyor.

Maaşını geçen gelir ve alınan risk

O dönem tekstilde çalışan Ceren için bu süreç kolay değil.

Sevmediği bir iş, yoğun tempo ve zamanını harcayamadığı bir hayat…

Ama sosyal medyadan kazandığı gelir, maaşını geçmeye başlıyor.

Hatta neredeyse iki katına çıkıyor.

Ve o kritik kararı veriyor:

"Bana ayrılan sürenin sonuna geldik " diyerek sevmediği işi bırakıyor.

Belirsiz ama kendine ait bir yola giriyor.

Eleştiri, belirsizlik ve inat

Aile endişeli…
Çevre eleştirel…
Gelir düzensiz…

Ama Ceren geri adım atmıyor.

İlk 3-4 yıl ciddi bir istikrar yakalayamasa da yolundan dönmüyor.

Bugün geldiği noktayı da bu inada bağlıyor.

“Ben bir şey olmak istemiyorum, kendimi bulmak istiyorum”

Ceren’in hikâyesindeki en güçlü cümlelerden biri şu:

“Biri olmaktan ziyade ben Ceren’i bulmaya çalışıyorum.”

Bu aslında bir kariyer planından çok bir arayış hikâyesi.

Tek başına kurulan bir sistem

Bugün yaptığı işin en dikkat çeken taraflarından biri de yalnız ilerlemesi.

Çekim, kurgu, metin…
Her şey ona ait.

Sadece annesi zaman zaman kamera arkasında destek oluyor.

Annesi aynı zamanda yıllarca evde pastacılık yaparak ev ekonomisine katkı sağlamış bir emekçi.

Ve bugün de kızının en büyük destekçisi.

Aşk hayatı: İlgi çok, cesaret az

Ceren’in hayatında en çok merak edilen konulardan biri de özel hayatı…

80 bin kişinin takip ettiği, sürekli göz önünde olan, sosyal çevresi geniş ve hareketli bir hayat süren bir kadın…
Hal böyle olunca ilgi de kaçınılmaz oluyor.

Ceren bu ilgiyi saklamıyor:

“Çok fazla yazan, beğenen oluyor…”

Ama işin rengi, konu ilişkiye geldiğinde değişiyor.

Çünkü Ceren’e göre birçok kişi, onun hayatına uzaktan hayranlıkla bakarken, içine girmeye aynı cesareti gösteremiyor.

“İş ilişki boyutuna geldiği zaman partner biraz daha kaygı sahibi oluyor.”

“Tanıdıktan sonra koşarak kaçıyorlar”

Ceren bu durumu anlatırken yine kendine has samimi ve esprili dilini kullanıyor:

“Tanıdıktan sonra koşarak kaçıyorlar :)”

Ama bu cümlenin altında aslında oldukça gerçek bir durum yatıyor.

Sürekli hareket halinde olan bir hayat, yoğun tempo, sosyal çevre, göz önünde olmak…

Birçok insan için bu dinamiğin içine girmek kolay değil.

Ceren de bunun farkında:

“Ben kendimi partnerimin yerine koyduğumda benim bile bir ön yargım olurdu.”

Yani karşı tarafı suçlamıyor.
Hatta onları anlayabildiğini açıkça söylüyor.

Çeyiz yok, hedef var

Ceren’in bakış açısı burada da klasik kalıpların dışında.

“Bir çeyiz hazırlığım yok…”

Çünkü o şu anda sahip olduğu zamanı ve kazancı kendine yatırım olarak görüyor.

Ama bu, geleceğe kapalı olduğu anlamına gelmiyor:

“Zamanı gelirse onları da yaparım.”

Son söz: Bu bir sosyal medya hikâyesinden fazlası

Ceren Özcan’ın hikâyesi sadece bir influencer hikâyesi değil.

Bu;
çalışarak büyüyen,
fırsatı yakalayan,
risk alan
ve en önemlisi kendini arayan bir kadının hikâyesi.

“Kim Abi Bu?” diye sorduğumuzda verilecek cevap ise net:

Kendini aramaya devam eden, yolun henüz başında olduğunu bilen bir kadın.